Schuimpjes zijn gebakken lucht. Met suiker, heel veel suiker. En eiwit om de boel bij elkaar te houden. Schuimpjes zijn helemaal niet moeilijk om te maken, maar je moet er wel even je kop bij gebruiken. Concentratie.
Let op vet
Het middel waarmee je suiker en lucht bijeenhoudt, is eiwit. Je klopt de suiker en de lucht in het eiwit, tot dat stijf is. Dat lukt absoluut nooit als het eiwit in contact komt met vet. Zorg dus dat alle materialen die je gebruikt, vetvrij zijn. Dat kan door ze voor gebruik nog even af te wassen met een afwasmiddel waarin citroen zit. Denk daarbij aan de beslagkom, de gardes, de kommetjes waarin je je eieren scheidt, en vergeet ook niet de slagroomspuit - als je die wilt gebruiken.
Ingrediënten:
eiwit, snufje zout, poedersuiker
De hoeveelheid is afhankelijk van het aantal schuimpjes dat je wilt maken. Reken per eiwit op 100 gram suiker. Poedersuiker heeft als groot voordeel dat het helpt om de lucht in het eiwit vast te houden. Maar als je geen poedersuiker hebt, kun je ook kristalsuiker nemen. Pas op, 100 gram poedersuiker is veel! In een standaardbus zoals je die in de Nederlandse supermarkt koopt, zit bijvoorbeeld 250 gram. Dat is precies genoeg voor twee eiwitten.
Scheidt de eiwitten van de dooiers. Zorg dat er geen spoortje eigeel in het wit komt, want ook eigeel is vet. Doe de eiwitten in een schone kom, voeg er het snufje zout aan toe, en de poedersuiker. Klop met een mixer net zolang tot het eiwit stijf is. Dat controleer je door de gardes van de mixer rechtop uit de kom te trekken. Daarna moet de vorm van de eiwitten niet meer veranderen. Voor een extra check: hou de kom even op zijn kop. Stijfgeslagen eiwit zal er niet uitvallen.
Drogen
Schep het eiwit in een slagroomspuit met een zo groot mogelijke mond en spuit schuimpjes op een bakplaat, bedekt met bakpapier. Of maak hoopjes met een lepeltje. Eventueel kun je er nog een figuurtje in tekenen, maar werk snel. Als het eiwit te warm wordt, heb je kans dat de boel inzakt.
 |
Zet de schuimpjes in de oven, en zet vervolgens de oven aan op iets minder dan 100 graden. Schuimpjes worden niet gebakken, maar gedroogd, vandaar. Dat duurt ongeveer anderhalf à twee uur. Als het kan, laat dan de ovendeur op een kiertje staan.
Je kunt schuimpjes ook heel goed drogen in een oven die nog warm is omdat je net iets anders hebt gebakken. je profiteert dan van de restwarmte. De oven mag dan geen al te hoge begintemperatuur hebben; laat 'm desnoods eerst een beetje afkoelen.
Controleer af en toe hoe het ermee staat. Ik hou zelf van goed droge en lekker knapperige schuimpjes. Heerlijk in vla of warme chocolademelk! Maar schuimpjes voor in strooigoed mogen niet knapperig zijn. Om de klap van het strooien te kunnen doorstaan, moeten ze enigszins zacht zijn. Ik verdenk fabrikanten van kant-en-klaar strooigoed ervan dat ze daarom hun schuimpjes gedeeltelijk of helemaal niet met eiwit, maar met gelatine maken.
Kleuren en smaken
Schuimpjes in gekocht strooigoed zijn felgekleurd en hebben allemaal een smaakje. Dat gebeurt veelal met chemische kleur- en smaakstoffen, die in sommige kookwinkels of bazaars wel te vinden zijn. Voor wie het niet zo heel bont hoeft, zijn er twee prima alternatieven. Je kunt schuimpjes roze of paarsachtig krijgen met sap van rode of zwarte of bosbessen, aardbeien of bramen. Dat geeft ook een lekker friszurig smaakje. Of neem onverdunde limonadesiroop.
Voeg het sap of de siroop toe als je begint met kloppen. Reken op ongeveer een eetlepel per eiwit. Vooral met siroop gaat het goed, omdat het minder vocht bevat. De kleur wordt niet erg uitbundig, maar de smaak is uitstekend.
Eigeel
Het eigeel dat overblijft, kan losgeklopt worden gebruikt om speculaas of taaitaai mee in te smeren vóór het de oven ingaat. De koekjes gaan er mooi van glimmen.
Ga naar Wereldomroep.nl voor meer heerlijke typisch Hollandse recepten.
