Bij aankomst in Nederland maakt het hart van Sinterklaas altijd een reuzensprong. En kinderen die niet in Nederland wonen, hoeven niet extra hard te zingen. Dat vertelt de Sint tijdens een exclusief telefonisch interview met de Wereldomroep.
 Sinterklaas en Amerigo |
Graag had ik de Sint opgezocht in het Sinterklaashuis in Dordrecht. Maar hij is druk met de voorbereidingen voor pakjesavond. En wat dacht je van al die schoenen die gevuld moeten worden? Hij heeft het zelfs zo druk, dat hij niet meer weet of het ochtend is of middag als ik hem even mag spreken aan de telefoon.
'Ik was ook al zo vroeg op', vertelt Sinterklaas. Hij maakt lange dagen om heel Nederland te bereiken met cadeautjes. En ook Nederlandse kinderen die buiten Nederland wonen, willen natuurlijk graag een cadeautje ontvangen. Gelukkig zijn er ook veel pieten die hem helpen.
U kwam zaterdag 12 november met de stoomboot aan. Hoe is het om weer in Nederland te zijn?
Als ik Nederland zie liggen bij aankomst met de pakjesboot, dan word ik zo enorm enthousiast! Ik ben blij om weer terug te zijn. Het is altijd weer een fantastisch moment en ook een heel ontroerend moment. Om dan weer die kade te zien met al die kinderen en die ouders die staan te juichen. Dat is fantastisch. Het zijn drie heel drukke weken. Maar het is ook drie weken lang feest.
Dus uw hart maakte een beetje een sprongetje toen u vanuit Spanje aankwam in Dordrecht?
Nou mijn hart maakte een enorme sprong, een reuzensprong. Ik was ontzettend blij om weer terug te zijn.
Hoe is de overtocht van Spanje naar Nederland verlopen?
Heel voorspoedig. Ik was deze keer alleen op de boot. Omdat we stoombootjes hadden meegenomen die we aan de stad Dordrecht hebben gegeven. Daar zaten allemaal pieten op. Het was best druk. Ik moest het paard verzorgen en ook sturen natuurlijk. En - heel belangrijk - ik moest het grote boek bijwerken. Want het is een nieuw groot boek. Iedereen die pakjesavond wil vieren moet daarin komen te staan.
Was dat niet eenzaam, zo alleen met uw paard?
Ik voelde me een beetje eenzaam, maar ook weer niet zo erg. Want ik heb altijd lange gesprekken met mijn paard. Ik praat altijd tegen mijn paard, dat vind ik supergezellig. Nou ja, super... Dat vind ik heel gezellig.
En begrijpen jullie elkaar?
Ja, mijn paard weet namelijk heel goed de weg. Ook in Nederland en overal eigenlijk. Ook op de boot, dan zegt-ie 'hoho, iets meer naar die boei'. Dat geeft-ie dan aan door te hinniken. Want hij spreekt natuurlijk geen Nederlands of Spaans, hij geeft tekens. We begrijpen elkaar heel goed.
Ik heb begrepen - maar misschien klopt dat helemaal niet - dat uw paard met pensioen gaat?
Ja, dat zijn geruchten. Ik moet dat toch steeds weer ontkennen. Er zijn geruchten in de pers geweest dat Amerigo met pensioen gaat. Maar dat is helemaal niet zo. Ik kan helemaal niet zonder Amerigo.
Als uw paard met pensioen gaat, gaat u misschien zelf ook stoppen, bedacht ik me eerder!
Geen sprake van. Ik ga pas met pensioen als niemand mijn verjaardag meer met me wil vieren. Als niemand meer pakjesavond wil vieren, dan heeft het nog weinig zin. Tot die tijd - naar ik hoop nog een paar eeuwen - blijf ik gewoon Sinterklaas.
Het is natuurlijk ontzettend lang geleden, maar wat voor kind was Sinterklaas vroeger zelf?
Daar zegt u het. Het is ontzettend lang geleden. Ik was vast een heel erg lief kind. Dat weet ik eigenlijk wel zeker. Maar in mijn herinnering was ik eigenlijk altijd Sinterklaas. Ook al is er toch nog iets wat ik me kan herinneren: dat is dat ik altijd heel erg gelukkig ben geweest.
Was u ook altijd zo enorm rijk? Zo rijk dat u voor iedereen cadeautjes kon kopen?
Ja, ik kan elk jaar iedereen die een wensenlijstje naar me stuurt gelukkig maken met cadeaus. Natuurlijk kan ik ze niet alles geven wat er op het lijstje staat. Ik moet altijd kiezen wat wel en wat niet. Maar er is genoeg voor iedereen.
Moet u niet zuinig aan doen als gevolg van de crisis?
Nee hoor, geen sprake van. Iedereen die dat wil, kan pakjesavond met mij vieren. De kinderen hoeven zich hier geen zorgen over te maken. De crisis gaat gewoon aan de Sint voorbij.
Wat zijn de meest populaire cadeautjes?
Dat varieert: van die moderne dingen zoals computerspelletjes. Maar er zijn gelukkig ook heel veel kinderen die een boek willen. Dat vindt Sinterklaas ook heel leuk. Want Sinterklaas houdt heel erg van lezen. En voorlezen, daar houd ik ook heel erg van. Ik lees de pieten regelmatig voor.
U bent populairder dan ooit, las ik in de krant. Is de Kerstman geen grote concurrent voor u?
Dat zou je aan de mensen moeten vragen die mij een warm hart toedragen. Ik denk dat het komt omdat het een feest is van de liefde. Een feest van samen zijn en verdraagzaam zijn. Het is een feest van samen mijn verjaardag vieren. Dat geeft een gevoel van verbondenheid en ik denk dat de mensen dat leuk vinden.
Er wonen ook veel Nederlandse kinderen in het buitenland die hun schoen willen zetten of pakjesavond willen vieren. Hoe bereikt u die met al die cadeaus?
Dat komt altijd goed. Soms heb ik zelf tijd om even snel heen en weer te gaan. Daar heb ik zo mijn methode voor. Of ik stuur een paar pieten op pad en dan komt het in orde. Iedereen op de hele wereld die met mij pakjesavond wil vieren, bereik ik toch wel op de een of andere manier.
Moeten de kinderen die in het buitenland wonen ook harder zingen zodat u ze kunt horen?
Het is een stuk verder weg, maar ze hoeven echt niet zo hard te zingen dat ze er schor van worden. Maar ik vind het altijd heel erg fijn als kinderen uit volle borst zingen. Laat je maar horen zou ik zeggen!
Nou is er in Nederland iets geks aan de hand. Er is veel gedoe over twee paspoorten. Heeft Sinterklaas ook twee paspoorten, zoals sommige Nederlandse kinderen in het buitenland?
Paspoorten…daar vraagt u me wat. Nee hoor, ik kom gewoon met de boot aan en hoef niet langs de douane.
Hoezo heeft u geen paspoort nodig?
Ze kennen me inmiddels wel in Nederland. De douane is niet bezig met mij te controleren gelukkig. Dat zou zoveel tijd kosten ook. Nee, ik ga meteen naar de kinderen toe als ik in Nederland aankom.
U bent even in Nederland en de rest van het jaar in Spanje. Wat doet u daar al die tijd?
In de eerste periode dat we terug zijn uit Nederland moet ik natuurlijk veel rusten. Maar eigenlijk beginnen we alweer vrij snel met de voorbereidingen voor het volgende Sinterklaasfeest. Het is natuurlijk een enorm karwei. Er komen ieder jaar weer heel veel kinderen bij. Die moeten ook weer allemaal in het grote boek. Het is niet zo dat we denken: laat maar even waaien. Nee, we gaan meteen weer aan het werk.
Er is een Sinterklaaslied waarin wordt gezongen dat stoute kinderen de roe krijgen. Maar ik heb begrepen dat de roe is verdwenen en dat u ook geen stoute kinderen meer meeneemt naar Spanje. Dus hoeven stoute kinderen niet meer bang te zijn?
Sinterklaas heeft nooit kinderen met de roe willen geven. Er is helemaal niets veranderd. Er zijn van die liedjes en er zijn ook wel verhalen over, maar het zijn kolderverhalen. Ik neem geen kinderen mee naar Spanje. Soms zijn kinderen een beetje stout. Nou, dat mag best van Sinterklaas. Ik ben gek op kinderen. Al die verhalen over de roe zijn verzonnen door mensen die het allemaal niet zo goed begrepen hebben.
Waar kunnen kinderen u blij mee maken? Een cadeau of iets anders?
Ik ben helemaal gek op tekeningen. Ik ben enorm blij als kinderen die voor me maken. Mijn paard is gek op wortels. Laatst stond er een kopje koffie klaar voor het paard. Nou dat vond-ie gek genoeg ook heerlijk. De pieten vinden het verrukkelijk als er een reepje voor ze klaarligt. Maar ik, ik vind tekeningen fantastisch. Dat vind ik het allerleukst!
